Als HR-professional krijg je regelmatig te maken met internationale kandidaten die net hun studie in Nederland hebben afgerond. Aansluitend na hun studie zoeken zij een baan in Nederland. Een logische vraag is dan of deze werknemer in aanmerking komt voor de 30%-regeling. Die regeling biedt immers een aantrekkelijk belastingvoordeel, maar kent strikte voorwaarden.
Een van de belangrijkste eisen is dat de werknemer moet zijn aangeworven vanuit het buitenland. Als een kandidaat tijdens zijn of haar studie al in Nederland woonde en studeerde, wordt deze in principe niet als “aangeworven uit het buitenland” beschouwd. Dit betekent dat de werknemer géén recht heeft op de 30%-regeling.
Uitzonderingen
Maar let op: er zijn uitzonderingen. Had de student bijvoorbeeld een tijdelijke verblijfsvergunning (zoals een verblijfsvergunning als student), dan kan het zijn dat hij of zij wél in aanmerking komt. Dit is sterk afhankelijk van de feiten en omstandigheden. Laat dit in dergelijke gevallen altijd onderzoeken om te voorkomen dat de werknemer er later achter komt wellicht wel recht te hebben, hetgeen tot ontevredenheid kan leiden.
Om als uit het buitenland aangeworven werknemer te worden aangemerkt, moet er kunnen worden aangetoond dat de werknemer tijdens de studie géén inwoner van Nederland was, en dat het middelpunt van het persoonlijke én economische leven zich buiten Nederland bevond. Elke situatie is anders en er moet een zaak met bewijs worden voorgelegd aan de Belastingdienst. Verder dient ook aan alle overige voorwaarden te worden voldaan. Wij zijn gespecialiseerd in dit soort verzoeken, dus neem contact met ons op als u onze hulp nodig heeft.
Als HR is het belangrijk om hier tijdig alert op te zijn. Vraag bij twijfel naar de verblijfsstatus van de werknemer tijdens de studie en raadpleeg een specialist. Het is zonde als je werknemer pas later ontdekt mogelijk wél recht te hebben gehad op de regeling, wat kan leiden tot frustratie of een gemiste kans.
Een belangrijke uitzondering geldt voor promovendi. Werknemers die naar Nederland zijn gekomen om te promoveren, kunnen wél gebruikmaken van de regeling, mits ze binnen één jaar na afronding van hun promotie in dienst treden. In dat geval wordt de aanstelling wél gezien als een aanwerving vanuit het buitenland.
Kortom, beoordeel per geval of aan de voorwaarden is voldaan, leg bevindingen vast en schakel Eastwing in bij twijfel. Wij helpen je hier graag bij.
Zijn er uitzonderingen op de 150 km-voorwaarde (voor studenten)?
Een van de voorwaarden voor de 30%-regeling is dat een werknemer in de 24 maanden voorafgaand aan de eerste werkdag in Nederland meer dan 16 maanden op een afstand van meer dan 150 kilometer van de Nederlandse grens moet hebben gewoond.
Er zijn een paar situaties die kunnen worden vrijgesteld van de 150 km-voorwaarde.
De 30%-regeling is in het verleden aan de werknemer toegekend
Als een werknemer in Nederland komt werken (of terugkeert) en eerder de 30%-regeling heeft gekregen (of had kunnen krijgen), kan de werknemer de 30%-regeling mogelijk verliezen als hij minder dan 16 maanden buiten Nederland heeft gewoond tot aan zijn terugkeer. Om diskwalificatie bij terugkeer naar Nederland te voorkomen, wordt vrijstelling van de 150 km-voorwaarde verleend voor een nieuwe of hernieuwde Nederlandse dienstbetrekking/opdracht op voorwaarde dat:
De werknemer voorafgaand aan een eerdere Nederlandse dienstbetrekking meer dan 2/3e van de periode van 24 maanden buiten de genoemde straal van 150 km heeft gewoond, en dit vorige dienstverband is niet eerder ingegaan dan 5 jaar voor de ingangsdatum van het nieuwe Nederlandse dienstverband.
Afhankelijk van de specifieke feiten en omstandigheden kan de eerder verkregen 30%-regeling (bij dezelfde werkgever) nog steeds gelden en hoeft er dus geen nieuwe aanvraag te worden ingediend. In dat geval gaat echter de in het buitenland doorgebrachte tijd waarin de werknemer niet daadwerkelijk van de 30%-regeling heeft genoten verloren (bijvoorbeeld omdat hij in het buitenland belastingplichtig was) (d.w.z. de duur van de 30%-regeling wordt niet verlengd).
De werknemer is gepromoveerd
Ook in Nederland gepromoveerden, die vóór promotie buiten de genoemde straal van 150 km woonden, kunnen in aanmerking komen voor de 30%-regeling. Het is belangrijk om te weten dat de periode waarin zij in de straal van 150 km woonden, niet in aanmerking wordt genomen om te bepalen of zij uit het buitenland zijn aangeworven. Let op: dit is alleen van toepassing als de gepromoveerden binnen een jaar na het behalen van hun promotie in een Nederlandse dienstbetrekking gaan werken.
Universitair gepromoveerden moeten in principe voldoen aan de salarisnorm, tenzij zij gaan werken in het kader van wetenschappelijk onderzoek of onderwijs bij een aangewezen onderzoeksinstelling of gaan werken als arts in opleiding tot specialist bij een aangewezen opleidingsinstituut. De salarisnorm is afhankelijk van hun leeftijd (jonger dan 30 jaar of niet).
Voor wie geldt de verlaagde salarisnorm?
De 30%-regeling biedt buitenlandse werknemers een belastingvrije vergoeding voor extra kosten die ze maken door in Nederland te werken. Eén van de voorwaarden voor deze regeling is dat het salaris van de werknemer boven een bepaalde grens ligt. Echter, voor jonge, hoogopgeleide professionals geldt echter een speciale regeling: zij mogen minder verdienen en toch gebruikmaken van de regeling.
Wie komt in aanmerking voor het lagere salariscriterium?
De verlaagde salarisnorm geldt uitsluitend voor werknemers die:
- jonger zijn dan 30 jaar, én
- in het bezit zijn van een Nederlands masterdiploma, of een gelijkwaardig buitenlands diploma.
De Belastingdienst accepteert niet zomaar elk buitenlands masterdiploma. Soms is een officiële waardering van het diploma nodig. Die beoordeling wordt uitgevoerd door Nuffic, een Nederlandse organisatie die de waarde van buitenlandse diploma’s vergelijkt met het Nederlandse onderwijssysteem.
Wat zijn de verlaagde salarisnormen?
De verlaagde salarisnorm wordt elk jaar vastgesteld. Hieronder zie je de normen voor de afgelopen jaren:
€ 35.468 in 2025
€ 35.048 in 2024
€ 31.891 in 2023
€ 30.001 in 2022
€ 29.616 in 2021
Zolang de werknemer aan de leeftijdsgrens én het diploma-vereiste voldoet, mag de werkgever deze lagere norm toepassen.
Let op: geen salarisgrens voor onderzoekers en artsen in opleiding
Er zijn uitzonderingen. Werknemers die wetenschappelijk onderzoek doen bij een erkende onderzoeksinstelling, of arts zijn in opleiding tot specialist, hoeven aan geen enkele salarisgrens te voldoen. Zij mogen dus ook bij een lager inkomen gebruikmaken van de 30%-regeling.
Wat als de werknemer 30 jaar wordt?
Op het moment dat een werknemer 30 wordt, verandert de situatie. Gebruikt hij of zij de 30%-regeling op basis van het verlaagde salariscriterium? Dan geldt vanaf de eerste dag van de maand ná de 30e verjaardag het salaris de reguliere, hogere salarisnorm voor inkomende buitenlandse werknemers.
Om die reden moet het loon van die werknemer vanaf dat moment hoger zijn om de regeling te behouden.
Hoe werkt dit in de praktijk?
In het jaar waarin de werknemer 30 wordt, geldt een zogenaamde ‘tijdsevenredige toets’. Dat betekent dat het inkomen over dat jaar gesplitst wordt. Stel: een werknemer wordt op 30 juni 2025 dertig jaar. Dan moet zijn of haar belastbare jaarinkomen als volgt opgebouwd zijn:
- Voor de maanden januari t/m juni: minimaal 6/12 van de verlaagde salarisnorm van € 35.468.
- Voor de maanden juli t/m december: minimaal 6/12 van de reguliere salarisnorm voor 2025.
Vervolgens kijkt de Belastingdienst of het loon aan deze normen voldoet. Is dat niet het geval? Dan vervalt de 30%-regeling.
Let op: Als de werknemer vanaf de start al meer verdient dan het reguliere criterium, verandert er niets. De regeling blijft dan gewoon van kracht.
Wil je een totaaloverzicht van de verlaagde als de reguliere salarisnormen, kijk dan hier.
